نامه سی و هفتم .... به به گفتن رادین

رادین گلم، تاریخ 08/30 شب ساعت 7/30 که خونه مامان بزرگ بودیم، داشتم بهت غذا میدادم. همیشه موقع غذا دادن از کلمه به به استفاده میکنم. بعد از خوردن یکی از قاشقها یکدفعه با صدای بلند و کشیده گفتی به به. کلی ذوق زده شدیم من و خاله. خیلی برامون جالب بود.

از علائقت هم بگم که دیگه با اسباب بازیهای خودت سرگرم نمیشی. وسایل اطرافت برات جذابترند. الان سینه خیز رو سریعتر میری. وسایلی که دوستشون داری اینا هستند : دمپایی روفرشی من، کنترلها، دی وی دی، کتاب ( البته برای مچاله کردن ) که در حال حاضر هم مشغول مچاله کردن کتاب خودت هستی. راستش وقتی خود من مشغول مطالعه کتابی هستم با علاقه خودت رو میرسونی و مدام سعی میکنی که کتاب رو بگیری دستت و صفحاتش رو مجاله کنی. منم به خاطر همین یکی از کتابهای خودت رو که مثلا خریده بودم عکسهاش رو بعدها باهات کار کنم در اختیارت گذاشتم چون که سبکتره و راحتر میتونی باهاش بازی کنی. ایشالله در آینده یک کتاب دیگه میخرم و باهام کار میکنیم.